WebberLog

Het kan zijn dat je geprobeerd hebt om een reactie te plaatsen op een van mijn briljante artikelen. Het kan zijn dat dat niet gelukt is. Dat kwam dan niet omdat ik een milde vorm van Chinese censuur toepas, maar wel omdat het spamfilter wat te strak stond afgesteld.

In theorie zou het nu echter allemaal weer moeten werken… mocht je dus iets kwijt willen, leef je uit. Mocht je niets kwijt willen, even zo welkom. De deur staat open.

De weblog wereld, zo viel me vandaag weer eens op, zit vol met mensen die vervallen in Nijntje-taal. Om mij volstrekt onduidelijke redenen reageren ze op logs met teksten die je doen denken aan fonetisch gekras van kinderen die de eerste klas lagere school nog moeten afmaken. (Dat is van vroeger, eerste klas. Tegenwoordig zal dat wel groep 3 zijn ofzo…).

Hoe zou dat toch komen? Is dat om te verhullen dat ze de Nederlandse taal dusdanig slecht onder de knie hebben dat “normaal” reageren niet lukt? Het kan tenslotte toch niet zo zijn dat iemand die voor de 15,000e keer het woord “reageruh” of “tikkuh” gebruikt, nog denkt dat dat grappig is…

Ieder jaar, zo rond de kerst, worden mensen overmand door moeilijke, serieuze gedachten. Gedachten over wereldleed, overdreven eet-partijen, rampen uit het verleden en ga zo maar door. Ieder jaar stappen we even over onze eigen rijkdommen heen om na te denken over wat we moeten veranderen om te zorgen dat deze wereld een mooiere plaats wordt om op rond te lopen.

Ieder jaar.

En nog steeds heeft niemand de oplossing?